خيلي ساده و بيتکلف پيشنهاد ميکنم يک موج خاطره نويسي با موضوع مهدويت و انتظار در وبلاگها ايجاد شود. به اين صورت که اگر در زندگي خود عنايات حضرت حجت (عليه السلام) را شاهد بودهايد و يا توسلي داشتهايد که به نتيجه رسيده، آن را شرح دهيد. همچنين اگر در اين مورد شنيدههاي قابل ذکري داريد، ميتوانيد بيان کنيد.
اين حرکت بنا به پيشنهاد يک نهاد ادبي شكل گرفته است و داستان نويسان مرتبط با اين نهاد، يادداشتها را مايهي خلق آثار داستاني قرار ميدهند. شايد نياز به يادآوري نباشد که هيچ چيز جاي واقعيت را نمي گيرد و اگر شاخ و برگ اضافي به خاطره داده شود، جوهر حقيقت و حقانيتش را از دست ميدهد و در اين صورت نه ارزشي دارد و نه تأثيري ميگذارد. عزّت هم که در هر حال از طرف خداست. اميدواريم اين حرکت مورد عنايت و توجه حضرت بقية الله الاعظم (عج) قرار گيرد.
براي شروع از همهي نويسندگان اين چند وبلاگ دعوت ميکنم که چراغ اول را روشن کنند: [تا صبح انتظار] [گام آخر] [محمد علي مقامي]
همچنين از تمام عزيزاني كه اين يادداشت را مطالعه ميفرمايند دعوت ميشود كه با اين حركت همراه شوند. لطفاً پس از نوشتن اطلاع دهيد تا لينک يادداشت شما در اينجا درج شود و اين موضوع را به کساني که از آنها دعوت ميکنيد نيز يادآوري نماييد.
به قلم دوستان ارجمند:( تمام لينکها در بخش روزانهي وبلاگ آمده است )
گام نخست را گام آخر برداشته است: ناچاريم امام زمان بيايد!
امير عباس هم پيشتر نوشته بوده است: تا به كي سرگردان تو باشم؟!
وبلاگ «مهرورزي در اسلام» نوشته است: نمينالم که ترسم نالهام راه نفس گيرد
يك بسيجي هم فقط از يار مينويسد: ياس کبود
اينجا هم پيشتاز بوده است:مجمع وبلاگ نويسان مهدوي
منتظر نوشتههاي بعدي اين وبلاگ هم هستيم:ما مانده ايم و بغض گلوگير انتظار
16:50 - چهارشنبه 1386/09/21 - لینک - خواهر - 
