با سلامي – همچنان - از سويداي دل به پيشگاه مقدس حضرت بقية الله الاعظم (عليه آلاف التحية و الثناء).
شايد عنوان «موج»  براي درخواست اين جانب بدون دقت انتخاب شده است. من نه انتظار ايجاد يک موج واقعي دارم و نه فکر مي‏کنم آن همه نويسنده‏ي متعهد داشته باشيم که نوشتن با ياد و نام حضرت مهدي (عجل الله تعالي فرجه الشريف) دغدغه‏ي اصلي‏شان باشد و اگر هم باشد آن همه خاکي و بي‏ريا نيستند که بيايند و به فراخوان يک وبلاگ نويس بي‏نام و نشان پاسخ مثبت دهند.
از طرفي خاطره نويسي با اين موضوع اصلاً کار ساده‏اي نيست. يکي دو بزرگواري هم که اخيراً نوشته‏اند، ياداشت‏شان خاطره نبوده است! تنها خاطره‏ي لينک داده شده متعلق به امير عباس است که قديمي مي‏باشد. 
البته بايد ديد که حضرت چقدر در زندگي ما جاي دارند و ما چقدر به ايشان متوسل مي‏شويم و با ايشان ارتباط داريم که حالا بخواهيم عناياتشان را شرح دهيم؟! به قول مرحوم کافي ما خودمان نمي‏خواهيم و الا حضرت که نامهربان نيستند! گاهي با خود مي‏گويم آقا اين همه مظلوم هستند که کسي مثل خواهر شيعه‏‏ي اوست، يعني چنين ادعايي دارد! حالا که اين فکر را مي‏کنم دلم مي‏خواهد به سر و صورت خودم بکوبم بلکه کمي به خود بيايم.
تا همين جا بس است. يادداشت بعدي بنده خاطره‏اي است که از کسي نقل مي‏کنم.
الهم عجل لوليک الفرج و العافية و النصر و المستشهدين بين يديه.